در سال‌های اخیر، فراسازه‌های چندپایدار به‌عنوان یکی از محورهای اصلی در پژوهش‌های مواد هوشمند و سازه‌های قابل تغییر شکل توجه فراوانی را به خود جلب کرده‌اند. این سازه‌ها با توانایی عبور کنترل‌شده میان حالت‌های پایدار متعدد، امکان طراحی سیستم‌های سبک، تطبیق‌پذیر و با قابلیت تغییر شکل برنامه‌پذیر را فراهم می‌کنند. پیشرفت‌های ساخت افزایشی، به‌ویژه چاپ سه‌بعدی FFF، مسیرهای جدیدی برای مهندسی دقیق رفتار چندپایدار و کنترل پارامترهای هندسی، آرایش مواد و تنش‌های پسماند ارائه کرده است. روش‌های ایجاد چندپایداری عمدتاً شامل طراحی مکانیزم‌های انعطاف‌پذیر، استفاده از چیدمان‌های سلولی خاص و تولید یکپارچه با چاپ سه‌بعدی هستند. این رویکردها امکان دستیابی به تغییر شکل‌های بزرگ، توالی‌های جهش ناگهانی و کنترل انرژی ذخیره‌شده را فراهم می‌کنند. اثر پارامترهای ساخت افزایشی مانند جهت و ضخامت لایه، درصد پرشدگی و شرایط حرارتی بر تعداد حالات پایدار و عمق چاه‌های انرژی نشان داده شده است. این مقاله مروری به بررسی اصول طراحی، مکانیزم‌های فعال‌شونده، نقش معماری سلولی و تأثیر پارامترهای فرآیند چاپ در ایجاد فراسازه‌های چندپایدار پرداخته و چارچوبی جامع برای درک و توسعه آینده این حوزه ارائه می‌دهد.